Archives d’Auteur: jeff

Vojaĝo al Kartvelio — Voyage en Géorgie

– – –

16 voyageurs (8 français et 8 coréennes), dans le cadre du jumelage entre Bourg en Bresse et les écoles alternatives coréennes, sont rentrés en bon état d’un voyage passionnant de deux semaines. Préparé et conduit par Régis et Téa, il a donné à tous des souvenirs chaleureux de ce pays insuffisamment connu. Ils ont sans cesse visité Tbilissi, la capitale, plusieurs lieux troglodytiques, la Mer Noire, le haut Caucase du nord, la grotte admirable de “Ptolémée”, et beaucoup de très belles églises... En attendant des articles plus longs et plus détaillés, voici deux photos. Michel Fontaine

LA TUTA GRUPO, ĈE LA NIGRA MARO

(alklaku por grandigi – cliquer pour agrandir)

16 vojaĝintoj (8 francoj kaj 8 koreinoj), kadre de la ĝemelado inter Bourg en Bresse kaj koreaj alternativaj lernejoj, bonorde revenis la pasintan dimanĉon de dusemajna pasiplena vojaĝo.

Preparite kaj gvidite de Régis kaj Tea, ĝi donis al ĉiuj varmajn memoraĵojn pri tiu ne sufiĉe konata lando.

Ili senĉese vizitis Tbilison, la ĉefurbon, plurajn trogloditajn lokojn, la Nigran Maron, la nordan altan Kaŭkazion, la mirindan groton “Prometeo”, kaj multajn tre belajn preĝejojn…

Antaŭ pli longaj detalaj artikoloj, jen du fotoj.

Michel Fontaine

drapeau

16 voyageurs (8 français et 8 coréennes), dans le cadre du jumelage entre Bourg en Bresse et les écoles alternatives coréennes, sont rentrés en bon état d’un voyage passionnant de deux semaines.

Préparé et conduit par Régis et Téa, il a donné à tous des souvenirs chaleureux de ce pays insuffisamment connu.

Ils ont sans cesse visité Tbilissi, la capitale, plusieurs lieux troglodytiques, la Mer Noire, le haut Caucase du nord, la grotte admirable de “Prométhée”, et beaucoup de très belles églises…

En attendant des articles plus longs et plus détaillés, voici deux photos.

Michel Fontaine

EN TBILISO, NOKTE

EN TBILISO, NOKTE

(alklaku por grandigi – cliquer pour agrandir)

Publicités

Gaja lernado ! — Apprentissage joyeux !

– – –

– – –
Kurso 24-04-2018(alklaku por grandigi – cliquer pour agrandir)

– – –

Ana Sonĝanta sendas al ni la ĉi-suban artikolon, verkitan de korea instruistino, Juna,  kiu lernas Esperanton de Michel F. kaj Miori, kadre de Korea LLG-institucio, kiu nomiĝas « Kooperativa Instruista Kolegio por Vivo ».

Ĵus finiĝis la printempa lernado, kaj antaŭ la vojaĝo al Kartvelio, ŝi priskribis sian impreson pri la gaja lernado de Esperanto !

– – –

Saluton!

Mia Esperanto-nomo estas Juna, kursanino de LLG-institucio en Koreio. Ana starigis Esperanto-kursojn de Michel, franca gvidanto. La unua kurso komenciĝis la 2an de septembro 2016. Tiam mi estis tute komencantino, kvazaŭ mi eĉ ne povis sinprezenti. Do, mi ankoraŭ memoras la streĉitan tempon.

Michel instruas Esperanton sperte laŭ niaj diversaj niveloj. Li ankaŭ gvidas nin ĝentile kaj saĝe al Esperantujo. Partoprenante la kurson, mi sentas la fakton, ke mi kapablas lerni lingvon amuze. Kaj mi lernas ankaŭ lian instrumanieron, ĉar mi estas instruistino.

Ĉi-jare Miori venis kiel helpantino en nian kurson. La etoso de nia kurso estas vigla pro ŝi, kiu ĉiam salutas kun brila rideto al ni ĉiuj. Pere de Esperanto, iom post iom ni povas konatiĝi pri la vivoj de aliaj kursanoj.

Dum la kurso, mi lernas multon ne nur pri Esperanto, sed ankaŭ renkontas samideanojn. Tio estas granda bonŝanco por mi. Pro tio mi pli kaj pli deziras interparoli kun esperantistoj! Dankon!

Juna

 

Ana Sonĝanta nous envoie l’article ci-dessous, écrit par Juna, une enseignante, qui reçoit des cours à distance de Michel F. et de Miori, dans le cadre de notre club jumelé, LLG-Koreio.

Après les apprentissages du printemps, et avant le voyage en Géorgie, elle a décrit son impression à propos de l’apprentissage joyeux de l’Espéranto.

– – –

Saluton!

Mon nom espérantiste est Juna. Je prends des cours avec l’institution LLG en Corée. Ana a commencé les cours avec Michel, un professeur français. Le premier cours eut lieu le 2 septembre 2016. Alors, je débutais mon apprentissage de la langue, je ne savais presque même pas me présenter ! Je me rappelle bien ces moments stressants.

Michel enseigne l’Espéranto avec beaucoup d’expérience, s’adaptant à nos différents niveaux. Il nous guide aussi avec affabilité et sagesse en « Espérantie ». En participant au cours, je sens que je peux apprendre la langue de manière amusante. Et j’apprends aussi sa manière d’instruire, car je suis moi-même enseignante.

Cette année, Miori est arrivée dans le cours comme assistante. Grâce à elle, qui nous salue toujours avec un rire éclatant, l’ambiance est heureuse. A travers l’Espéranto, je peux connaître de plus en plus la vie des autres participants.

Pendant le cours j’apprends beaucoup de choses, pas seulement à propos de l’Espéranto : je fais aussi connaissance avec des « samideanoj ». C’est une bonne occasion pour moi. Pour cette raison, je souhaite de plus en plus échanger avec les espérantistes ! Merci !

Juna

Cédric esperantiĝis !

– – —–

Jen (senkorekta sed komprenebla) teksto de nia juna membro Cédric,
instruata pri E° alterne de Ana kaj Michel ekde oktobro 2017

– – –

Cédric

Saluton,
Mi diras al vi, mia tago ĉe la kongreso de Dole.
Mi vojaĝis mian esperantan instruiston.
Matene ni dividis matenmanĝon.
Post kiam ni faris tri grupojn, grupon por kanti, grupon por traduki, grupon por lerni la akuzativon.
Mi lernis la akuzativon per Roland Cuenot, mi lernis novajn vortojn, kaj ni diskutis pri la Esperanton en la mondo.
Post kiam ni dividis mezo-manĝon, ĉiuj devis prepari pladon, mi faris (poireaŭ) torton.
Post manĝi, ni kantis kaj ni rekomencis la grupojn.
Ni revenis al Bourg en Bresse vespere.
Estis tre interesa tago. Mi volas iri al alia kongreso kaj paroli al homoj el aliaj landoj!

Cédric

 

La 28a de Februaro – – Mi korektas!

Saluton,
Mi diras al vi, pri mia tago ĉe la kongreso en Dole.
Mi vojaĝis kun mia esperanta instruisto Michel.
Matene ni partigis matenmanĝon.
Poste, ni faris tri grupojn, unu grupon por kanti, unu por traduki, lasta por lerni la akuzativon.
Mi lernis la akuzativon kun Roland Cuenot, mi lernis novajn vortojn, kaj ni diskutis pri la Esperanto en la mondo.
Poste, ni partagis tagmanĝon, ĉiuj devis prepari pladon, mi kuiris torton el poreo.
Poste, manĝo, ni kantis kaj ni rekomencis la grupojn.
Ni revenis al Bourg en Bresse vespere.
Estis tre interesa tago. Mi volas iri al aliaj kongresoj kaj paroli kun homoj el aliaj landoj!

Cédric

– – –

Vivanta Esperanto !

– – –

Jen omaĝo de Muzikumejo al la ĵus mortinta
Dolores O’Riordan,

per Esperanta versio de la plej konata kanto de ŝia grupo.

(esperantaj subtitoloj haveblaj per la « parametroj »)

Dankon al Fabien Tschudy, kiu sendis al mi la ligilon.

Jeff

– – –

Alia korpo falas,
malaperas infanec’.
Nin perforto silentigas:
Kiu do eraras?
Sed vidu:
jen nek mi, nek mia famili’.
En via kap’, via kap’,
ili batalas…
per tankoj, pafiloj,
per bomboj, per bomboj…
en via kap’, via kap’,
ili ploradas.

En via kap’… via kap’,…
zombi’, zombi’, zombi’!
Kio okazas… en via kap’,…
zombi’, zombi’, zombi’?

Alia koro patrina
krevas ĝis la mort’.
Se perforto nin silentigas,
Ni do certe eraras…
Jen la sama afer’
el mil naŭcent dek ses,
en via kap’, via kap’,
ili batalas…
per tankoj, pafiloj,
per bomboj, per bomboj…
en via kap’, via kap’,
ili mortadas…

En via kap’… via kap’,…
zombi’, zombi’, zombi’!
Kio okazas… en via kap’,…
zombi’, zombi’, zombi’?

 

Originale de « The Cranberries »

Muziko : Filip Vlček
Traduko : Barjo, Alexescomu kaj Gonzalo Moreira
Kantas : Evelyn Della Santa
Videomuntado : Pablo Busto

– – –

– – –

L’an prochain en Géorgie !…

– – –

le Progrès 13 12 17

El la gazeto « Le Progrès », la 13an de decembro 2017.

(alklaku por grandigi – cliquer pour agrandir)

La nekredebla vojaĝo – L’incroyable voyage de Dominique Monterrat

– – –

Okaze de la 102a Seula UK, nia kuraĝa samklubano DOMINIQUE MONTERRAT partoprenis en la Esperanta Karavano, kiu trapasis Eŭropon kaj Azion, per la fama transsiberia trajno, kun dekkvino da esperantistoj. Sed por rehejmeniri, li tute vole decidis vojaĝi sole. Jen la rakonto pri lia nekredebla kaj mirinda sperto (franclingve, enhavanta 4 partojn), kaj kelkaj fotoj.

– – –

(alklaku – cliquer)

 

Chapitre 1 – Arrivée à Moscou

– – –

Chapitre 2 – Récit Moscou Irkoust

– – –

Chapitre 3 – Récit Baïkal Vladivostok Séoul

– – –

Chap. 4 -Retour via Vladivostok Moscou Varsovie Berlin Paris

– – –

Six semaines de voyage en Asie.

J’ai choisi une formule longue et plutôt lente pour rejoindre cet été le 102ème Congrès International d’Espéranto à Séoul.

Prendre le Transsibérien et rejoindre la lointaine Vladivostok était un vieux rêve, réalisable peut être un jour… Et voici que des espérantistes russes ont organisé un voyage de deux semaines et demi à travers la Russie pour rejoindre Séoul : la Esperanta Karavano ! Très tentant non ?

Prendre l’avion pour Moscou ? Trop simple, j’ai choisi le train depuis Bourg en Bresse car, outre ma passion pour les chemins de fer, j’aime aussi voir les paysages des contrées traversées, sentir la mentalité et un peu du quotidien des gens en partageant un compartiment, un bout de wagon, et me plonger dans l’ambiance des gares, des grands et des petits départs…

Rentrer ensuite de Corée en avion ? Simple et rapide certes, mais pourquoi, puisqu’il y a une ligne de chemin de fer ? Bah certes, la Corée du nord ne se laisse pas facilement traverser par le train actuellement, et sachez que provisoirement, un Européen ne pouvait cet été transiter par voie terrestre par la Biélorussie.

De fait il m’a fallu tout de même prendre l’avion : Varsovie-Moscou aller et retour, Vladivostok-Séoul, aller et retour itou.

Mais tout le reste ce fut par le train, parfois par le bus en Corée ou au cœur de Moscou.

Je suis parti le 5 juillet et rentré le 15 août. J’ai tenu un journal de voyage, pour moi même déjà, pour ne pas oublier ces moments particuliers, ces paysages traversés et tous ces gens rencontrés. Je vous en donne ici les quatre chapitres, le dernier étant le plus fourni car j’avais, vous le verrez, plus de temps pour l’écrire.

C’est en Français mais j’espère trouver le moyen de traduire cela en Espéranto !

Car c’est bien grâce à l’Espéranto que j’ai vécu cette belle aventure.

Dominique Monterrat

– – –

SAMSARA…

– – –

deko de pakaĵoj

deko da pakaĵoj…

– – –

Chantal et Tom exposent à Bouvent en 2013

Chantal et Tom exposent à Bouvent en 2003

– – –

Tuta vivo en Esperantio…

Antaŭ kelkaj tagoj, Régis, Tea, kaj mi iris al la domo de Chantal – ĵus vendita – por « rikolti » ĉiujn esperantaĵojn de ŝi forlasitajn post ŝia forpaso. Por tiuj, kiuj ne konis ŝin, mi precizigu, ke ŝi relanĉis kaj prezidis esperanton en nia urbo Bourg en Bresse en 1999 post longa dorma periodo… La familio demandintis al ni, ĉu ni dezirus rekuperi ilin, anstataŭ ĵeti, ĉar neniu familiano iam esperantiĝis, malgraŭ la pasio de sia parenco.

Kun profunda emocio, ni eniris ŝian domon, kiun ni ofte vizitis dum ŝia vivo, jen por kursoj, jen por babiladoj, jen por simplaj amikaj rilatoj.

Unu horo sufiĉis por enpakigi librojn, revuojn, magazinojn, literaturaĵojn, instrumetodojn kaj diversajn dokumentojn. Entute deko da pakaĵoj, kiuj nun kuŝas ĉe mi, atendante selektadon.

Kion ni faros per tia amaso ? Disdoni ? Gardi ? Bruligi ? Kiu interesiĝos ? Mia medito ofte revenas al la sama temo : kio restos de nia esperanta vivo post forpaso ? Kio de nia komuna ĝuo ? Ve…

Michel Fontaine 

Toute une vie d’Espéranto

Il y a quelques jours, Régis, Tea et moi sommes allés dans la maison de Chantal – récemment vendue – pour recueillir toutes les choses d’espéranto laissées par elle après son décès. Pour ceux qui ne l’ont pas connue, je dois préciser qu’elle a relancé et présidé l’espéranto dans notre ville de Bourg en Bresse en 1999 après une longue période de sommeil. La famille nous avait demandé si nous désirions tout récupérer au lieu de le jeter, car aucun membre familial ne s’est adonné à l’espéranto, malgré la passion de sa parente.

C’est avec une profonde émotion que nous sommes entrés dans la maison souvent visitée durant la vie de Chantal, soit pour des cours, des discussions, ou de simples contacts amicaux.

Il a suffi d’une heure pour empaqueter livres, revues, magazines, littérature, méthodes d’enseignement et documents divers. En tout une dizaine de cartons, qui sont chez moi en attendant un tri.

Qu’est-ce qu’on va bien faire d’un tel amas ? Distribuer ? Jeter ? Garder ? Brûler ? Qui sera intéressé ?

Ma pensée s’accroche souvent au même thème : que restera-t-il de notre vie d’espéranto ? De notre plaisir commun ? Soupir…

Michel Fontaine

– – –