Archives d’Auteur: jeff

Cédric esperantiĝis !

– – —–

Jen (senkorekta sed komprenebla) teksto de nia juna membro Cédric,
instruata pri E° alterne de Ana kaj Michel ekde oktobro 2017

– – –

Cédric

Saluton,
Mi diras al vi, mia tago ĉe la kongreso de Dole.
Mi vojaĝis mian esperantan instruiston.
Matene ni dividis matenmanĝon.
Post kiam ni faris tri grupojn, grupon por kanti, grupon por traduki, grupon por lerni la akuzativon.
Mi lernis la akuzativon per Roland Cuenot, mi lernis novajn vortojn, kaj ni diskutis pri la Esperanton en la mondo.
Post kiam ni dividis mezo-manĝon, ĉiuj devis prepari pladon, mi faris (poireaŭ) torton.
Post manĝi, ni kantis kaj ni rekomencis la grupojn.
Ni revenis al Bourg en Bresse vespere.
Estis tre interesa tago. Mi volas iri al alia kongreso kaj paroli al homoj el aliaj landoj!

Cédric

 

La 28a de Februaro – – Mi korektas!

Saluton,
Mi diras al vi, pri mia tago ĉe la kongreso en Dole.
Mi vojaĝis kun mia esperanta instruisto Michel.
Matene ni partigis matenmanĝon.
Poste, ni faris tri grupojn, unu grupon por kanti, unu por traduki, lasta por lerni la akuzativon.
Mi lernis la akuzativon kun Roland Cuenot, mi lernis novajn vortojn, kaj ni diskutis pri la Esperanto en la mondo.
Poste, ni partagis tagmanĝon, ĉiuj devis prepari pladon, mi kuiris torton el poreo.
Poste, manĝo, ni kantis kaj ni rekomencis la grupojn.
Ni revenis al Bourg en Bresse vespere.
Estis tre interesa tago. Mi volas iri al aliaj kongresoj kaj paroli kun homoj el aliaj landoj!

Cédric

– – –

Publicités

Vivanta Esperanto !

– – –

Jen omaĝo de Muzikumejo al la ĵus mortinta
Dolores O’Riordan,

per Esperanta versio de la plej konata kanto de ŝia grupo.

(esperantaj subtitoloj haveblaj per la « parametroj »)

Dankon al Fabien Tschudy, kiu sendis al mi la ligilon.

Jeff

– – –

Alia korpo falas,
malaperas infanec’.
Nin perforto silentigas:
Kiu do eraras?
Sed vidu:
jen nek mi, nek mia famili’.
En via kap’, via kap’,
ili batalas…
per tankoj, pafiloj,
per bomboj, per bomboj…
en via kap’, via kap’,
ili ploradas.

En via kap’… via kap’,…
zombi’, zombi’, zombi’!
Kio okazas… en via kap’,…
zombi’, zombi’, zombi’?

Alia koro patrina
krevas ĝis la mort’.
Se perforto nin silentigas,
Ni do certe eraras…
Jen la sama afer’
el mil naŭcent dek ses,
en via kap’, via kap’,
ili batalas…
per tankoj, pafiloj,
per bomboj, per bomboj…
en via kap’, via kap’,
ili mortadas…

En via kap’… via kap’,…
zombi’, zombi’, zombi’!
Kio okazas… en via kap’,…
zombi’, zombi’, zombi’?

 

Originale de « The Cranberries »

Muziko : Filip Vlček
Traduko : Barjo, Alexescomu kaj Gonzalo Moreira
Kantas : Evelyn Della Santa
Videomuntado : Pablo Busto

– – –

– – –

L’an prochain en Géorgie !…

– – –

le Progrès 13 12 17

El la gazeto « Le Progrès », la 13an de decembro 2017.

(alklaku por grandigi – cliquer pour agrandir)

La nekredebla vojaĝo – L’incroyable voyage de Dominique Monterrat

– – –

Okaze de la 102a Seula UK, nia kuraĝa samklubano DOMINIQUE MONTERRAT partoprenis en la Esperanta Karavano, kiu trapasis Eŭropon kaj Azion, per la fama transsiberia trajno, kun dekkvino da esperantistoj. Sed por rehejmeniri, li tute vole decidis vojaĝi sole. Jen la rakonto pri lia nekredebla kaj mirinda sperto (franclingve, enhavanta 4 partojn), kaj kelkaj fotoj.

– – –

(alklaku – cliquer)

 

Chapitre 1 – Arrivée à Moscou

– – –

Chapitre 2 – Récit Moscou Irkoust

– – –

Chapitre 3 – Récit Baïkal Vladivostok Séoul

– – –

Chap. 4 -Retour via Vladivostok Moscou Varsovie Berlin Paris

– – –

Six semaines de voyage en Asie.

J’ai choisi une formule longue et plutôt lente pour rejoindre cet été le 102ème Congrès International d’Espéranto à Séoul.

Prendre le Transsibérien et rejoindre la lointaine Vladivostok était un vieux rêve, réalisable peut être un jour… Et voici que des espérantistes russes ont organisé un voyage de deux semaines et demi à travers la Russie pour rejoindre Séoul : la Esperanta Karavano ! Très tentant non ?

Prendre l’avion pour Moscou ? Trop simple, j’ai choisi le train depuis Bourg en Bresse car, outre ma passion pour les chemins de fer, j’aime aussi voir les paysages des contrées traversées, sentir la mentalité et un peu du quotidien des gens en partageant un compartiment, un bout de wagon, et me plonger dans l’ambiance des gares, des grands et des petits départs…

Rentrer ensuite de Corée en avion ? Simple et rapide certes, mais pourquoi, puisqu’il y a une ligne de chemin de fer ? Bah certes, la Corée du nord ne se laisse pas facilement traverser par le train actuellement, et sachez que provisoirement, un Européen ne pouvait cet été transiter par voie terrestre par la Biélorussie.

De fait il m’a fallu tout de même prendre l’avion : Varsovie-Moscou aller et retour, Vladivostok-Séoul, aller et retour itou.

Mais tout le reste ce fut par le train, parfois par le bus en Corée ou au cœur de Moscou.

Je suis parti le 5 juillet et rentré le 15 août. J’ai tenu un journal de voyage, pour moi même déjà, pour ne pas oublier ces moments particuliers, ces paysages traversés et tous ces gens rencontrés. Je vous en donne ici les quatre chapitres, le dernier étant le plus fourni car j’avais, vous le verrez, plus de temps pour l’écrire.

C’est en Français mais j’espère trouver le moyen de traduire cela en Espéranto !

Car c’est bien grâce à l’Espéranto que j’ai vécu cette belle aventure.

Dominique Monterrat

– – –

SAMSARA…

– – –

deko de pakaĵoj

deko da pakaĵoj…

– – –

Chantal et Tom exposent à Bouvent en 2013

Chantal et Tom exposent à Bouvent en 2003

– – –

Tuta vivo en Esperantio…

Antaŭ kelkaj tagoj, Régis, Tea, kaj mi iris al la domo de Chantal – ĵus vendita – por « rikolti » ĉiujn esperantaĵojn de ŝi forlasitajn post ŝia forpaso. Por tiuj, kiuj ne konis ŝin, mi precizigu, ke ŝi relanĉis kaj prezidis esperanton en nia urbo Bourg en Bresse en 1999 post longa dorma periodo… La familio demandintis al ni, ĉu ni dezirus rekuperi ilin, anstataŭ ĵeti, ĉar neniu familiano iam esperantiĝis, malgraŭ la pasio de sia parenco.

Kun profunda emocio, ni eniris ŝian domon, kiun ni ofte vizitis dum ŝia vivo, jen por kursoj, jen por babiladoj, jen por simplaj amikaj rilatoj.

Unu horo sufiĉis por enpakigi librojn, revuojn, magazinojn, literaturaĵojn, instrumetodojn kaj diversajn dokumentojn. Entute deko da pakaĵoj, kiuj nun kuŝas ĉe mi, atendante selektadon.

Kion ni faros per tia amaso ? Disdoni ? Gardi ? Bruligi ? Kiu interesiĝos ? Mia medito ofte revenas al la sama temo : kio restos de nia esperanta vivo post forpaso ? Kio de nia komuna ĝuo ? Ve…

Michel Fontaine 

Toute une vie d’Espéranto

Il y a quelques jours, Régis, Tea et moi sommes allés dans la maison de Chantal – récemment vendue – pour recueillir toutes les choses d’espéranto laissées par elle après son décès. Pour ceux qui ne l’ont pas connue, je dois préciser qu’elle a relancé et présidé l’espéranto dans notre ville de Bourg en Bresse en 1999 après une longue période de sommeil. La famille nous avait demandé si nous désirions tout récupérer au lieu de le jeter, car aucun membre familial ne s’est adonné à l’espéranto, malgré la passion de sa parente.

C’est avec une profonde émotion que nous sommes entrés dans la maison souvent visitée durant la vie de Chantal, soit pour des cours, des discussions, ou de simples contacts amicaux.

Il a suffi d’une heure pour empaqueter livres, revues, magazines, littérature, méthodes d’enseignement et documents divers. En tout une dizaine de cartons, qui sont chez moi en attendant un tri.

Qu’est-ce qu’on va bien faire d’un tel amas ? Distribuer ? Jeter ? Garder ? Brûler ? Qui sera intéressé ?

Ma pensée s’accroche souvent au même thème : que restera-t-il de notre vie d’espéranto ? De notre plaisir commun ? Soupir…

Michel Fontaine

– – –

– – – – – – – 2017a Somera Ĝemela Staĝo – – – – – – 15 francoj en nian korean vilaĝon ! – – –

– – –

Eté 2017 :

15 Français dans notre village coréen !

– – –

2017a somera gxemela stagxo 1– – –

Legu kaj vidu, ĉe la blogo « Sonĝanta Vivo »

 

Lire et regarder, sur le blog « Sonĝanta Vivo »

 

2017a somera gxemela stagxo 2

– – –

BRILA ESTONTECO

– – –

Liono 2

La statuo antaŭ la stacidomo.

– – –

Liono 1

iu stango ankoraŭ subtenas la statuon

– – –

Liono 3 - la fondintoj b

La fondintoj

– – –

Liono 4 -Michael et Benjamin Leb b

Michael Leibman, prezidanto de loka klubo kaj Benjamin Lebègue, unu el 3 verkistoj

 

Brila estonteco

« La nura risko de ĉia revo estas ĝia realiĝo »

Pasintan merkredon okazis en Liono evento, kiun tutmondaj esperantistoj ne rajtas ignori : la inaŭguro de la tiel nomata statuo « Brila estonteco » starigita ĉe la stacidomon de la flughaveno « Saint Exupéry ».

Mi ne scias la kialon, kial la tri artistoj– kiel ne esperantistoj – nomis sian verkon per esperantaj vortoj. Mi nur konjektas, ke ili volis al ĝi doni pli da internacia karaktero spite al la angla « brilliant future » . Pli da revo ? Pli da poezio ? Pli da mistero ?

Ĉu, pli monkonkrete, ili volis akiri pli da mecenaĵoj, pli da monsubtenantoj ?

Eble neniu vere scias, kaj ili volis lasi al ni nur ian artistan simbolan signon.

La statuo altas 3,20 m kaj pezas 5 tunojn !!! Ĝi perfekte videblas sur la antaŭkorto de la stacidomo. Mencioj de ĝia nomo, mecenoj, monkontribuantoj apudas.

Lionaj esperantistoj ne mankis la okazon valorigi la eventon profite al esperanto. Vidu la prezidanton de CERL (loka ĉefa klubo), kiu havis tre bonan ideon doni al unu el la verkistoj ekzempleron de « La Eta Princo. »

Michel Fontaine 

– – –

Brila estonteco

 

«Le seul risque d’un rêve, c’est sa réalisation. »

Mercredi dernier s’est tenu à Lyon un évènement que les espérantistes du monde entier n’ont pas le droit d’ignorer : l’inauguration de la statue « Brila estonteco » (sic) dressée près de la gare de l’aéroport « Saint Exupéry. »

Je ne sais pas la raison pour laquelle les trois artistes – bien que non espérantistes – ont nommé leur œuvre avec des mots d’espéranto. Je suppose qu’ils ont voulu donner plus de caractère international, en dépit de l’anglais « brilliant future ». Plus de rêve ? Plus de poésie ? Plus de mystère ?

Plus concrètement, ont-ils voulu acquérir plus de mécénats, plus de soutiens financiers ?

Peut-être personne n’est-il vraiment au courant, et n’ont-ils voulu donner qu’un signal artistique symbolique.

La statue est haute de 3,20m et pèse 5 tonnes ! ! !  Elle est parfaitement visible sur le parvis de la gare. Des mentions de son nom, des mécènes, des contributeurs financiers sont inscrites à côté.

Des espérantistes lyonnais n’ont pas manqué l’occasion de valoriser l’évènement au profit de l’espéranto. Voyez le président du CERL (club local principal), qui a eu la très bonne idée de donner à l’un des artistes un exemplaire de « La Eta Princo. » 

Michel Fontaine 

– – –